durnieć


durnieć
1) Stracić rozum; zwariować lub dostać obsesji
Eng. To lose mental fitness; to become obsessed, insane or eccentric
2) Tracić orientację; gubić się; popadać w konfuzję
Eng. To become bewildered, disoriented, or confused

Słownik Polskiego slangu. . 2012.

Look at other dictionaries:

  • durnieć — {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. ndk IIIa, durniećeję, durniećeje, durniećniał, durniećnieli {{/stl 8}}– zdurnieć {{/stl 13}}{{stl 8}}dk IIIa, pot. {{/stl 8}}{{stl 7}} stawać się durnym człowiekiem; głupieć : {{/stl 7}}{{stl 10}}Na starość zdurniał… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • durnieć — ndk III, durniećeję, durniećejesz, durniećej, durniećniał, durniećnieli pot. «stawać się durnym, głupieć» …   Słownik języka polskiego

  • durnienie — n I rzecz. od durnieć …   Słownik języka polskiego

  • zdurnieć — {{/stl 13}}{{stl 17}}ZOB. {{/stl 17}}{{stl 7}}durnieć {{/stl 7}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień